Πριν λίγες μέρες ενημερώθηκα από φίλο και γείτονα στη Σπιάδα (Βόρεια Εύβοια) πως ο σκυλάκος της οικογένειας ο Αδωνίς δολοφονήθηκε!
Δάκρυσα και με πόνο ψυχής ζήτησα περισσότερες λεπτομέρειες. Το άτυχο ζωάκι είχε μαρτυρικό, αργό και βασανιστικό θάνατο καθώς έφαγε φόλα ποτισμένη με ισχυρό δηλητήριο – ποντικοφάρμακο. Παρά τις πρώτες βοήθειες δεν άντεξε…Πριν τον Άδωνι από τη γειτονιά έφυγε… και ο Billy. Ένας πανέμορφος ασπρόμαυρος λυκάκος ο οποίος ταΐστηκε, πιθανώς από το ίδιο δολοφονικό χέρι, φόλα με τριμμένο γυαλί.
Και τα δύο ζωάκια ήταν δεσποζόμενα! Η ιστορία τους συγκινητική. Κάποτε υπήρξαν και αυτά ταλαίπωρα αδεσποτάκια που έψαχναν αγκαλιά και αγάπη. Έστω και για λίγο αισθάνθηκαν πάνω τους το τρυφερό χάδι των ανθρώπων που τα υιοθέτησαν. Δυστυχώς δεν πρόλαβαν να το χαρούν περισσότερο…
Άμεσα ήλθα σε επικοινωνία με το δραστήριο Φιλοζωικό Σωματείο Βόρειας Εύβοιας ΗΡΑ με την Πρόεδρο κ. Λίλα Ευθυμιοπούλου και την Ταμία κ. Αλεξάνδρα Καρπούνη οι οποίες κατήγγειλαν τα περιστατικά στο Αστυνομικό Τμήμα Λίμνης και κατέθεσαν μηνύσεις.
Νιώθω οργή και αγανάκτηση για κάθε δίποδο τέρας – ψυχρό εκτελεστή που ξεσπά τα κόμπλεξ, τα απωθημένα και την κακία του στα ζώα.
Καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας πληθώρα περιστατικών τα οποία αφορούν φρικτές κακοποιήσεις και βασανισμούς ζώων.
Οι φιλόζωοι ουρλιάζουμε μέσω των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης κατά των ενόχων που στην πλειοψηφία τους παραμένουν ασύλληπτοι και συνεχίζουν ατιμώρητοι να σκορπούν θάνατο γύρω τους.
Ο νέος Φιλοζωικός Νόμος είναι αυστηρός. Οι ποινές ακόμη πιο σκληρές. Κι όμως, τα εγκλήματα δεν έχουν τέλος. Φόλες πάνε και έρχονται ακόμη και μέσα σε αυλές σπιτιών.
Παρήγορα η κ. Καρπούνη μου μεταφέρει και μια χαρμόσυνη είδηση. Στο Δήμο Ιστιαίας – Αιδηψού έχουν περιοριστεί αυτές οι ειδεχθείς πράξεις.
Χαμογελώ και αρχίζω να σκέφτομαι θετικά. Επιτέλους οι κακοί αρχίζουν να συμμορφώνονται!
Στον όμορο Δήμο Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας όμως επικρατεί Μεσαίωνας. Φιλότιμο υπάρχει αλλά εξαντλείται σε γενικόλογες κοινοτυπίες για την προστασία των ζώων στην περιοχή. Στην πράξη όμως… απουσίες, άγνοια, χάος! Τρέχουν λίγοι και δεν προλαβαίνουν!
Γίνομαι αποδέκτης και μάρτυρας τραγικών συμβάντων με πληγωμένα ζώα στο σώμα και στη ψυχούλα τους. Εγκαταλελειμμένα πλάσματα σκιές του εαυτού τους, δηλητηριασμένα, ακρωτηριασμένα, καμένα, σακατεμένα κάτω από ρόδες αυτοκινήτου ασυνείδητων οδηγών που πατάνε γκάζι… (τις περισσότερες φορές επίτηδες… για πλάκα).
Σε ανεγκέφαλους η εικόνα ενός ζώου που σπαρταράει στην άσφαλτο μέσα στα αίματα μοιάζει αστεία. Πόσο σιχαίνομαι ώρες ώρες κάποιους «ανθρώπους»…
Στον τόπο μας, σε αυτή τη χώρα θα χρειαστούν ακόμη τεράστια άλματα ώστε να κατανοήσουν όλοι τι εστί σεβασμός! Μιλάμε συνεχώς για πολιτισμό, παιδεία και κουλτούρα… Γεμίσαμε φευδό – φιλόσοφους! Μπούρδες! Να βράσω τον πολιτισμό μας… Ανθρωπιά δεν υπάρχει… Ας περισώσουμε ο,τι όμορφο έχει απομείνει μέσα μας και να απλώσουμε επιτέλους το χέρι μας σε κάθε ανίσχυρο και αδύναμο πλάσμα.
Ανοίγω μεγάλο θέμα συζήτησης και δεν είναι της παρούσης. Επιθυμώ να παραμείνω σε αυτά τα περιστατικά που έφεραν μεγάλη στεναχώρια σε δύο οικογένειες.
Βλέποντας ένα πιτσιρίκι να κλαίει πάνω από το νεκρό τετράποδο φίλο του ταρακουνώντας τον μπας και σηκωθεί ή ανοίξει τα ματάκια του, λύγισα, δεν άντεξα, ξέσπασα σε λυγμούς.
Πείτε μου ποιος θα εξηγήσει σε αυτό το παιδάκι το λόγο που ένας άρρωστος, ασυνείδητος, κακούργος, υπάνθρωπος (δώστε το χαρακτηρισμό που εσείς επιθυμείτε) από τη μια στιγμή στη άλλη αποφάσισε να σκορπίσει το θάνατο. Αυτός είναι σήμερα ο περίφημος πολιτισμός μας! Ο μικρός Πέτρος πάνω στα πρώτα του βήματα και στα παιχνίδια του ήρθε αντιμέτωπός με τη σκληρή όψη της ζωής, την απάνθρωπη.
Το γαύγισμα του Άδωνι και του Billy δεν θα ακουστεί ξανά. Φαίνεται μάλλον πως για κάποιον ή κάποιους ήταν ενοχλητικό…
Καλό σας ταξίδι φιλαράκια. Ο ένοχος/οι αργά ή γρήγορα θα πληρώσουν.
Καλό σου ταξίδι γλυκιά μου Κλικλού*… εκεί ψηλά δεν είσαι μόνη και είμαι σίγουρη πως θα με προστατεύεις…
Για κάθε γούνινο φίλο που έφυγε άδικα…
* Η Κλικλού ήταν μια λευκή κούκλα με καταγάλανα ματάκια, μια υπέροχη γατούλα που τη μεγάλωσα από μωρό με μπιμπερό. Μόλις στα δύο της χρόνια βρέθηκε κάτω από τις ρόδες ενός καμικάζι – ψευτόμαγκα της ασφάλτου.
“Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπείρει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.”
~ Πυθαγόρας
Ακολουθείστε μας στο Google News
