Ο πρώην ιδιοκτήτης της ομάδας μπάσκετ της Κύμης, Αλέξανδρος Θεοδώρου, παρεμβαίνει με αιχμηρό αλλά ουσιαστικό λόγο στην κρίση που ταλανίζει το ελληνικό μπάσκετ, στέλνοντας μήνυμα ενότητας και θεσμικής ευθύνης. Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα, τονίζει πως το άθλημα δεν αντέχει άλλο την ομηρία από προσωπικές αντιπαραθέσεις και μικροπολιτικές σκοπιμότητες, καλώντας σε ριζικές αλλαγές με επίκεντρο τη διαφάνεια, τη δικαιοσύνη και τον σεβασμό προς το ίδιο το άθλημα.
Διαβάστε τις δηλώσεις του κ. Θεοδώρου:
Το μπάσκετ δεν αντέχει άλλο την ομηρία…
Μεγαλώσαμε με το μπάσκετ. Άλλοι Ολυμπιακοί, άλλοι Παναθηναϊκοί αλλά όλοι μαζί, αγαπήσαμε το ίδιο άθλημα. Το ζήσαμε στις αυλές, στα σχολεία, στα γήπεδα. Οι δύο «αιώνιοι» μας χάρισαν και μας χαρίζουν μεγάλες στιγμές υπερηφάνειας στην Ευρώπη. Τους σεβόμαστε γι’ αυτό, τους ευγνωμονούμε.
Όμως αυτός ο σεβασμός πρέπει να είναι αμοιβαίος.
Δεν είναι αποδεκτό, σε μία ευρωπαϊκή χώρα, να τινάζεται στον αέρα η διεξαγωγή ενός επαγγελματικού πρωταθλήματος επειδή δύο παράγοντες αρνούνται να συνυπάρξουν. Δεν γίνεται να διαλύεται ολόκληρος θεσμός από προσωπικές διαφορές, που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν και καλλιεργούν. Δεν μπορεί να κρατιέται ένα ολόκληρο άθλημα όμηρο μικροπολιτικών, αλαζονείας και παραγοντικής ισχύος.
Ως άνθρωπος που υπηρέτησε το μπάσκετ από θεσμική θέση, και αποχώρησε όταν έγινε πια φανερό πως το μόνιμο πρόβλημα ήταν η κυριαρχία των “αιωνίων” εις βάρος της συνοχής του συνόλου, οφείλω να πω ότι το φαινόμενο αυτό κρατάει χρόνια. Οι υπόλοιποι σύλλογοι, μικροί ή μεγάλοι, παραμένουν σε ρόλο “κομπάρσου” σ’ ένα έργο που παίζεται διαρκώς μεταξύ δύο πρωταγωνιστών.
Και τις περισσότερες φορές, σε βάρος όλων των υπολοίπων.
Η διαιτησία παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα πλαίσιο που γεννά καχυποψία και θολώνει τη δημόσια εικόνα του αθλήματος. Η ΚΕΔ, υπό τον έλεγχο της ΕΟΚ, δεν μπορεί να αποβάλει την ευθύνη για το διαχρονικό έλλειμμα εμπιστοσύνης και διαφάνειας.
Το χθεσινό περιστατικό στο ΣΕΦ δεν ήταν η εξαίρεση. Ήταν η φυσική κατάληξη.
Όχι ενός παιχνιδιού, αλλά ενός νοσηρού κλίματος που τρέφεται από την ατιμωρησία και την απουσία θεσμικής πυγμής.
Το μπάσκετ δεν μπορεί να λειτουργεί με προσωπικούς όρους. Δεν είναι “προϊόν” για δύο, δεν είναι αρένα συγκρούσεων. Είναι άθλημα, είναι κοινή υπόθεση. Κι αν δεν το σεβαστούν αυτοί που το εκπροσωπούν θεσμικά, δεν θα το αντέξει ούτε το ίδιο.
Ακολουθείστε μας στο Google News