Άρθρο του πρώην βουλευτή Εύβοιας του ΣΥΝ, Βαγγέλη Αποστόλου που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία της 6/12/2011, σχετικά με τη θητεία του Παπακωνσταντίνου στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Συμπληρώθηκαν 6 μήνες ευθύνης του κ. Παπακωνσταντίνου στο περιβάλλον και στάθηκαν αρκετοί για να χαρακτηρίσουν τη θητεία του πιο ολέθρια ακόμη κι από αυτή του στην οικονομία. Εκείνα που τόσα χρόνια οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν ούτε και με συνταγματικές αναθεωρήσεις να κάνουν αυτός τα «κατάφερε» με απλές διοικητικές πράξεις και μάλιστα με τη χρήση αλλεπάλληλων «μαθητικών» σημειωμάτων.

Γιάννης Μπουροδήμος, Υποψήφιος Βουλευτής Εύβοιας ΚΙΝΑΛ - 2019

 Οι περιβαλλοντοκτόνοι επιδόσεις του κ. Παπακωνσταντίνου στο ΥΠΕΚΑ πολλές με χαρακτηριστικότερες αυτές που συνδέονται με τη τακτοποίηση των αυθαιρέτων.

 Έγραφα σε κείμενό μου στην ¨Ε¨ ( 2/9/2011) ότι η επιχείρηση αυτή γίνεται για εισπρακτικούς και μόνον λόγους και η διαδικασία που προβλέπεται να ακολουθηθεί «ευτελίζει θεσμούς και πρόσωπα», ενώ παράλληλα « υπονομεύει ουσιαστικά κι ένα έργο που χρόνια περιμέναμε και τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη, τη σύνταξη του Γενικού Κτηματολογίου και των Δασικών Χαρτών». Και δεν άργησα να επιβεβαιωθώ από τον ίδιο τον Υπουργό, και μάλιστα με τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των ανάλογων αιτημάτων.

 Είναι πρόσφατες οι δηλώσεις του (1/12/2011) «για παραλογισμό και φαντασίωση να χαρακτηρίζονται δάση με ιστορικές φωτογραφίες, απολύτως δομημένες περιοχές 30 και 40 χρόνια», που αχρηστεύουν την θωράκιση των δασικού χαρακτήρα εδαφών μέσω των δασικών χαρτών και αφήνουν ανοικτό το θέμα της νομιμοποίησης αυθαιρέτων και σε περιοχές που αναδεικνύονται ως προστατευόμενες.

Κι αυτό φάνηκε με την επικοινωνιακή διαχείριση της κύρωσης των 3 πρώτων δασικών χαρτών σε περιοχές της περιφέρειας (Έβρου, Καβάλας και Ηλείας) που έχουν κτηματογραφεί από το 1990 και εξαιτίας της θέσης τους δεν έχουν δεχθεί καμία ως τώρα πίεση, ενώ για αυτές που αφορούν σε καταπατημένες και αποψιλωμένες εκτάσεις της Αττικής, παρά τις κατά καιρούς δεσμεύσεις, παραπέμπονται για μια ακόμη φορά στις καλένδες με στόχο να «τακτοποιηθούν».

 Η εισπρακτική λογική του κ. Παπακωνσταντίνου ¨αποθεώθηκε¨ όταν για τα αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις επανέλαβε τον πρωτοφανή συλλογισμό σχετικού σημειώματος του Υπουργείου του , σύμφωνα με τον οποίο τα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις παραμένουν αυθαίρετα και κατεδαφιστέα, αλλά ο πολίτης έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει ότι το αυθαίρετό του είναι σε δασική και αναδασωτέα έκταση, ελπίζοντας ότι θα δικαιωθεί κι αν δεν δικαιωθεί, θα χάσει τα χρήματά του!!!

 Βέβαια ο κ. Υπουργός την εισπρακτική του συμπεριφορά την επεξέτεινε και στο Πράσινο Ταμείο καταληστεύοντας για λογαριασμό του κρατικού προϋπολογισμού τους πόρους του από τα πρόστιμα για τη νομιμοποίηση των ημιυπαιθρίων και των αυθαιρέτων κτισμάτων, αθετώντας τη δέσμευσή του προς το ΣτΕ για το περιβαλλοντικό ισοζύγιο που θα είχε ως στόχο την οικολογική αναβάθμιση των περιοχών που επιβαρύνονται από τη τακτοποίηση των συγκεκριμένων αυθαιρεσιών.

 Όμως οι περιβαλλοντοκτόνοι συμπεριφορές του κ. Παπακωνσταντίνου δεν εντοπίζονται μόνο στο δασικό οικοσύστημα, επεκτείνονται σ΄όλο το φυσικό περιβάλλον, αφού πλέον με διαδικασίες fαst trαck όχι μόνο χωροθετούνται δραστηριότητες, όπως αυτές των υδατοκαλλιεργειών, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαβούλευση (πράγμα που προκαλεί αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες ) αλλά και παραδίδονται σε ιδιώτες πολύτιμοι φυσικοί πόροι, όπως είναι το αιολικό δυναμικό, με αποικιοκρατικούς όρους.

 Όλα αυτά κι άλλα ακόμη δεινά για το περιβάλλον φάνηκαν από τη πρωτομιλία του κ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή ως Υπουργός ΠΕΚΑ με τη φράση του για τη πράσινη ανάπτυξη: «είναι πάνω απ’ όλα και πρώτα απ΄ όλα Ανάπτυξη, με το άλφα κεφαλαίο. Είναι ανάπτυξη που…μετατρέπει σε πηγή πλούτου…το φυσικό περιβάλλον.»