Ν. Λυσιγάκης: Όχι άλλη κλάψα για την Εύβοια

210.000 κάτοικοι. 80 χμ μακριά από την Αθήνα. Υπέροχα φυσικά τοπία. Τουριστικές προοπτικές απεριόριστες και μια κοινωνία βυθισμένη στην απαξίωση, την ανεργία και τη μιζέρια. Γίνεται; Κι΄όμως γίνεται. Στην Εύβοια του 2014 ζούμε περιμένοντας να έρθει η ανάπτυξη από τον ουρανό. Κλαίγοντας τη μοίρα μας κάθε που έρχονται εκλογές και σταυρώνοντας τα χέρια, το υπόλοιπο διάστημα.

Αυτός ο τόπος στα μάτια μου μοιάζει σαν καταραμένος. Εδώ και τρεις δεκαετίες ακούω τα ίδια προβλήματα, συζητάμε τις ίδιες λύσεις και τελικά τίποτα δεν αλλάζει. Λες και τα νερά του Ευρίπου μας υπνωτίζουν αντί να μας ξυπνάνε. 

Δυστυχώς όμως ο τόπος δεν αλλάζει περιμένοντας θαύματα. Ούτε ρίχνοντας μόνο το ανάθεμα στους πολιτικούς. Οι πολιτικοί είναι το εύκολο θύμα γιατί κάθε τέσσερα χρόνια κρίνονται και αν δε μας κάνουν, τους στέλνουμε σπίτι τους. Το ζήτημα είναι να ενεργοποιηθεί η κοινωνία. Να καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο αφήγημα και να στοχεύσει σε συγκεκριμένα πράγματα. 

Τι θέλουμε να γίνουμε; Ένα μεγάλο τουριστικό θέρετρο; Ένα μεγάλο λιβάδι με έμφαση στον πρωτογενη τομέα και την κτηνοτροφία; Ένας μεγάλος νομός που συνδιάζει πολλές μορφές ανάπτυξης; Πρέπει όμως να αποφασίσουμε να γίνουμε κάτι. Δε γίνεται να υπάρχουν εξαιρετικές ατομικές πρωτοβουλίες και να μη μπορούμε να συμφωνίσουμε σε ένα συγκροτημένο σχέδιο για την Εύβοια. 

Αν συνεχίσουμε να ζούμε με βάση τα μικροσυμφέροντα, θα γίνουμε ένα ξεπεσμένο προάστιο της Αθήνας. Δίχως ανάπτυξη, δίχως πολιτισμό και εν τέλει δίχως δική του ταυτότητα. Ο τόπος αυτός, η πατρίδα όλων μας αν το θέλετε, δεν αξίζει όμως να αφεθεί στη μοίρα της. Δε μπορεί να ζει με δύο δρόμους σε όλο το νησί που αν κάποιος κλείσει κόβεται στα δύο. Δε μπορεί να συζητά άλλο για το φάντασμα του νέου νοσοκομείου, των φυλακών στη Ριτσώνα, με την ευχή να ξαναπάρουν μπρος οι βιομηχανίες ή να μειωθεί η ανεργία.

Για να φύγει αυτή η μιζέρια, χρειάζεται να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να μη φοβηθούμε τη συνεργασία με την ιδιωτική πρωτοβουλία και να τολμήσουν οι Δήμοι και η Περιφέρεια να λειτουργήσουν ως τοπικές κυβερνήσεις, όπως στην πραγματικότητα πρέπει να είναι. Υπάρχουν τόσα ενεργά κύτταρα σ’ αυτό τον τόπο, που αν ευθυγραμμίσουμε τα ενδιαφέροντα τους σε ένα κοινό όραμα για την Εύβοια, μπορούμε να αλλάξουμε τη μοίρα μας.

Ο Νίκος Λυσιγάκης γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1985 στην Αμάρυνθο Ευβοίας.

Την περίοδο 2010-2013 ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της ΟΝΝΕΔ ως Υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 2007-2008 εξελέγη Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Από το 2005 έως το 2008, ήταν υπεύθυνος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Παν.Μακεδονίας στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, ενώ τo 2009 επελέγη ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην διεθνή συνάντηση νέων πολιτικών επιστημόνων που διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει εργαστεί σε Αθήνα και Βρυξέλλες σε εταιρίες επικοινωνίας και eu public affairs.