Άρθρο του Βαγγέλη Κατσαρού – χημικού – για τα σημεία των καιρών και τα γεγονότα που σημαδεύουν αυτή την εποχή τη χώρα μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Άκρως ενδιαφέρον και αξίζει της προσοχής σας:
Λίγες μέρες πριν (30-9-11) ο μεγαλοεπενδυτής George Soros μεταξύ άλλων είπε ότι η Ελλάδα μπορεί να μη φύγει από το ευρώ και ούτε να υποχρεωθεί σε χρεοστάσιο αλλά να υποστεί μία τροποποίηση το νόμισμα με υποτίμηση 50% δηλαδή 1 ευρώ να είναι 50 σεντς για τη χώρα μας. Η δήλωση αυτή δεν σχολιάστηκε ιδιαίτερα αλλά όταν βγαίνει από τα χείλη του εν λόγω κυρίου έχει μιαν αξία και μία σημειολογία. Η αξία της είναι ότι έχει θεμελιωθεί ιστορικά. Η σημειολογία της παραπέμπει στο κατοχικό ανατολικό Βερολίνο από τη Σοβιετική Ένωση μετά το 1945 και μέχρι την πτώση του τείχους. Όταν ξεκίνησε ο Σοβιετικός αποκλεισμός της πόλης το 1948, στη δυτική Γερμανία και το δυτικό Βερολίνο ο Λούντβιχ Έρχαρτ είχε ήδη εισάγει τη νομισματική μεταρρύθμιση με το νέο γερμανικό μάρκο γνωστότερο ως ζωγραφιστό μάρκο παρά τη λυσσώδη αντίδραση του στρατάρχη Σοκολόφσκυ. Η Σοβιετική Ένωση, κατοχική δύναμη της Ανατολικής Γερμανίας και του ανατολικού τομέα του Βερολίνου κατασκευάζει το ανατολικογερμανικό μάρκο το οποίο έχει τη μισή αξία του δυτικού ενώ οι διεθνείς αγορές δεν του δίνουν ούτε 1/10 του δολαρίου. Η κατοχή είναι πλέον και οικονομική αλλά τα νομίσματα έχουν ίδιο όνομα ίσως για ψυχολογικούς λόγους.
Οι γερμανοί έχουν μία τέτοια εμπειρία στη νεότερη ιστορία τους η οποία τους στοίχισε πολύ ακριβά όταν έπεσε το τείχος και οι φτωχοί ανατολικογερμανοί έγιναν οι σύγχρονοι πληβείοι της Ευρώπης. Η κα Μέρκελ βεβαίως δεν είναι από την πρώην Ανατολική Γερμανία αλλά από το Αμβούργο, πλην όμως μεγάλωσε και έζησε στο Τεμπλίν μια πόλη της πρώην ανατ. Γερμανίας κοντά στο Βερολίνο ενώ σπούδασε στη Λειψία λόγω του ότι ο πατέρας της προτεστάντης (λουθηρανός) πάστορας εργαζόταν εκεί και ως εκ τούτου φέρει η ίδια αυτή τη δυσάρεστη εμπειρία.
Πολλές φορές συμβαίνει οι ανθρώπινες εμπειρίες να ξεθωριάζουν με το πέρασμα του χρόνου. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο με τα θρησκευτικά αισθήματα και την πίστη. Εξάλλου είναι η μόνη περίπτωση κατά την οποία υποσκελίζονται τα οικονομικά συμφέροντα μπροστά στα θρησκευτικά όπως για παράδειγμα ο 30ετής πόλεμος αλλά και πλήθος άλλων συγκρούσεων ακόμα και εμφυλίων όπως οι θρησκευτικοί πόλεμοι που ταλάνισαν τον κόσμο και ιδιαίτερα την Ευρώπη για εκατοντάδες χρόνια.
Η κα Μέρκελ, διαποτισμένη από το γερμανικό προτεσταντισμό και τις ασκητικές του μορφές, κινείται πάνω στο βασικό τύπο της ποιμαντικής συμβουλής που απαιτεί από τον πιστό αυτοέλεγχο, αυτοπειθαρχία και αυτοαναίρεση ώστε να αποκλείει κάθε αμφιβολία δαιμονικής προέλευσης η οποία την καθιστά ‘μη εκλεκτή’ στα μάτια του Θεού και άρα δε συντελεί ως κοινωνικό ον στη Δόξα του Θεού αλλά ούτε θα είναι και από εκείνους που ο Θεός έχει επιλέξει να σωθούν. Ο αυτοέλεγχος συνίσταται στο να εξακριβώνει καθημερινά αν είναι από τους ‘εκλεκτούς’, η αυτοπειθαρχία βασίζεται στο να τηρεί την καθηκοντολογία στα πλαίσια της εξορθολογισμένης εργασίας με την οποία ασχολείται και η αυτοαναίρεση προϋποθέτει την ανατροπή σκέψεων και ειλημμένων αποφάσεων ακόμη κι αν σχετίζονται με διεθνείς συνθήκες όταν ο ένας εκ των συμβαλλομένων εμφανίζει εγγενή αδυναμία να ορθοποδήσει καθώς βρίσκεται σε πτώση είτε εξ επαγωγής είτε εκούσια. Με το τελευταίο υμνείται η δικαιοσύνη του Θεού απέναντι στους καταδικασμένους και αξιοκατάκριτους που λόγω των αμαρτιών τους έχουν ‘πέσει’ και αδυνατούν από μόνοι τους να σηκωθούν.
Δεν είναι επομένως τυχαίο το γεγονός ότι μόλις αυτές τις μέρες συζητούν για την τροποποίηση της απόφασης της 21ης Ιουλίου η κα Μέρκελ, ο κος Σόιμπλε και άλλοι γερμανοί αξιωματούχοι. Αυτή η αλλαγή στάσης είναι θεμιτή για εκείνους και βρίσκεται μέσα στα πλαίσια της αυτοαναίρεσής τους μιας και οι ίδιοι πρότειναν και υπέγραψαν τους βασικούς άξονες και τους όρους της 21ης Ιουλίου.
Το θέμα θα λέγαμε ότι το έχει η κα Μέρκελ και όχι εμείς. Είναι από τους ‘εκλεκτούς’ ή είναι από τους ‘καταδικασμένους’ ; σύμφωνα με την προτεσταντική ηθική. Αυτό είναι το ερώτημα που βασανίζει την πιο ισχυρή γυναίκα της γης σύμφωνα με αμερικανικό περιοδικό.
Σαφώς η κα Μέρκελ οφείλει να προβληματιστεί σ’ αυτό το ερώτημα και είναι δικό της ζήτημα και όχι δικό μας.
Το δικό μας πρόβλημα είναι η ασχετοσύνη της κυβέρνησης η οποία φαίνεται να αγνοεί τις θεμελιώδεις αξίες και τους πολιτιστικούς χάρτες των εταίρων μας. Αγνοεί παντελώς τα modus vivendi των λαών, τις εμπειρίες τους και τα θρησκευτικά τους δόγματα (κυρίως αυτά) τα οποία αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο όλου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Τους διαφεύγει ότι ακόμη και η οικονομική πολιτική των κρατών έχει μεταφυσικά θεμέλια και διαφορετικά την ασκεί ο καθολικός, διαφορετικά ο λουθηρανός, ο καλβινιστής κ.λπ.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση είναι ζαλισμένη από τις απανωτές διαφοροποιήσεις των δανειστών, τους εκβιασμούς και τις αναιρέσεις προηγούμενων κανόνων, ακροβατεί ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό και τα λεκτικά σχήματα υποτιθέμενων ευφυών πολιτικών μας, προσπαθώντας να τετραγωνίσει τον κύκλο κερδίζοντας χρόνο. Η αδυναμία της να βρει λύση την κάνει να ξεσπά στους αδύνατους πολίτες όπως ένας αποτυχημένος πατέρας που γυρνά κάθε βράδυ στο σπίτι χωρίς να έχει καταφέρει τίποτα και για να εκτονωθεί δέρνει χωρίς έλεος τα παιδιά του βρίσκοντας αφορμή ακόμα και την πιο ασήμαντη ζημιά φορτώνοντάς τους ενοχικά συμπλέγματα για τη δική του ανεπάρκεια και ανικανότητα.
Με τον τρόπο που προσπαθεί η κυβέρνηση να επιλύσει το ζήτημα της Ελλάδας είναι απολύτως βέβαιο ότι θα φτάσει στο σημείο να υιοθετήσει τον ένα εκ των τριών σημαντικών αξόνων της προτεσταντικής ηθικής που είναι η αυτοαναίρεση αλλά εν προκειμένω της ίδιας της τής ύπαρξης.
ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
ΧΗΜΙΚΟΣ
