‘Ενα αντίο που άργησε 4 χρόνια εκφράζει με επιστολή της στο Θανάση Μπουραντά η Σταυρούλα Οικονομέα.
Κ. Θανάση, έτσι σας αποκαλούσα πάντα, από το 1990 που σας γνώρισα. Θα μου επιτρέψετε να σας αποχαιρετίσω και γώ, κάνοντας μια μικρή μόνο αναδρομή στα 20 περίπου χρόνια που γνωριστήκαμε στον ίδιο πολιτικό χώρο. Εγώ τότε αρκετά νέα, με όνειρα, ρομαντική και παρορμητική πολιτικά, νόμιζα ότι θα αλλάζαμε τον κόσμο όλο. Στάθηκα δίπλα σας, όπως και πολλοί άλλοι βέβαια, ήμουν εκεί στις χαρές σας, στις νίκες σας, έκλαψα στις ήττες σας -το θυμόσαστε που με παρηγορούσατε-σε όλες στις δύσκολες στιγμές ήμουν παρούσα, κυρίως μάλιστα στις δύσκολες…..
Πολλοί με ταύτισαν πολιτικά μαζί σας, κατηγορήθηκα γι αυτό, τσακώθηκα όλα αυτά τα χρόνια με πολύ κόσμο στην Εύβοια για τις επιλογές μου αυτές στο πρόσωπό σας, αλλά δεν με πτοούσε τίποτα. Το έκανα γιατί το πίστευα, χωρίς ποτέ, και το ξέρετε καλά, να σας ζητήσω την παραμικρή ‘εξυπηρέτηση’. Την παραμικρή! ‘Ωσπου ‘χαθηκα’ τα τελευταία 4 χρόνια ξαφνικά, απόλυτα συνειδητά, και ηττημένη….Ηττημένη για τρίτη φορά στην ζωή μου! Το 1996 που στήριζα Ακη φανατικά, το 2007 που στήριξα Γιώργο με όρους πολεμικούς -όχι οτι ο Βενιζέλος ήταν καλύτερος-, και την τρίτη, από το 2010 περίπου και μετά που βλέπαμε να διαλύεται η κοινωνία και σείς να μην μιλάτε καθόλου! Ούτε μια λέξη! Μπορεί δεν λέω, σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις να φταίω εγώ που επένδυσα πολλά….Όμως αλλιώς σας περίμενα…Ήσασταν πάντα ευγενής, καλοσυνάτος, εργατικός, ήρεμος, αλλά όταν χρειάστηκε να συγκρουστείτε σε κεντρικές πολιτικές επιλογές του κομματός μας απο το 2010, αλλά και της ΝΔ μετά, είχατε μια σιωπή περίεργη, διαρκείας….Τι να υποθέσω?
Σας χρωστάω λοιπόν ένα αντίο οριστικό, λόγω πολιτικής διαφωνίας, λόγω απογοήτευσης, λόγω προδοσίας-έτσι νιώθω- και όχι μόνο εγώ. Λυπάμαι ειλικρινά…… Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, να είσθε πάντα καλά. Αντίο…….
Ακολουθείστε μας στο Google News
