Ο πρώην Πρόεδρος της δημοτικής κοινότητας Χαλκίδας Παναγιώτης Καράβας εκφράζει την απόψη του για τον γιορτινό στολισμό της πόλης της Χαλκίδας και σχολιάζει τις αντιδράσεις των πολιτών που συγκρίνουν αυτόν με άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Με αποκορύφωμα τους στολισμούς της πόλης μας, κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, επιδιδόμαστε στη Χαλκίδα σε ένα ανελέητο κυνηγητό συγκρίσεών της με άλλες. Στην κορυφή των επιλογών δεν είναι άλλη πόλη από τα Τρίκαλα, ενώ ψηλά στη λίστα παραμένουν Βόλος, Λάρισα, Θεσσαλονίκη. Οι πιο “μερακλήδες” φτάνουν να συγκρίνουν τη Χαλκίδα με την ίδια τη Χριστουγεννιάτικη Βιέννη (!).

Είμαστε με τα καλά μας;

Προφανώς και πολλοί από εμάς δεν έχουμε καταλάβει πού ζούμε και σίγουρα αφήνουμε τους εαυτούς μας να επηρεάζονται σαν τα μικρά παιδιά από όσα βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με την “επανάσταση του καναπέ“, με δύο – τρία likes και πέντε- έξι σχόλια, ξεσπάμε, επαναστατούμε έναντι δικαίων και αδίκων, “τους βάζουμε όλους στη θέση τους” και συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η Χαλκίδα μπορεί να γίνει σαν κάποια από τις προαναφερθείσες πόλεις. Ναι, τελικά ζούμε στον κόσμο μας.

Αντι-εορταστικό ή μη, είναι ξεκάθαρο πως ζούμε σε μια αποβιομηχανοποιημένη πόλη με πολύ μεγάλα ποσοστά ανεργίας. Μια πόλη που δεν έχει πλέον ρευστό. Μια πόλη που ποτέ δεν περίμενε να ζήσει από τουρίστες αλλά ξαφνικά ζηλεύει και επιζητεί τη δόξα του “καλώς ήρθε το δολάριο” και περιμένει με την αλλαγή κάθε κυβέρνησης ευνοϊκά μέτρα μήπως και λύσει χρόνια προβλήματά της. “Χωρίς δεκάρα, πώς θα παντρευτούμε, Μανωλιό μου; Πώς θα βάλουμε στεφάνι;” Με ποιά μέσα; Με ποιες υποδομές; Έχουμε νοσοκομείο; Έχουμε περιφερειακό δρόμο Χαλκίδας; Έχουμε προαστιακό σιδηρόδρομο; Έχουμε ξενοδοχειακές υποδομές; Έχουμε φθηνό φυσικό αέριο για τα σπίτια και τις επιχειρήσεις μας; Έχουμε Πανεπιστήμια ή Στρατόπεδα για να μας αφήσουν τα διόλου ευκαταφρόνητα “ζεστά” καθημερινά λεφτά τους οι χιλιάδες φοιτητών ή στρατιωτών; Τίποτα δεν έχουμε. Οι προαναφερθείσες πόλεις -φυσικά- τα έχουν ΟΛΑ αυτά. ΟΛΑ!

Και έτσι έχουν και μεγαλύτερο ετήσιο προϋπολογισμό από αυτόν της Χαλκίδας, φυσικά. Έναν προϋπολογισμό που δεν την κάνει να ελπίζει πως ΚΑΙ στους στολισμούς θα καταφέρει να μοιάσει λίγο στις πόλεις που βρίσκονται δεκαετίες μπροστά. Γιατί, οι στολισμοί θέλουν κυρίως ΛΕΦΤΑ, “Μανωλιό” μου, όχι “καλή καρδιά”, “νοικοκύρεμα” και “γούστο”. Γιατί, όπως απέδειξε και το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην προβλήτα του Αγ. Νικολάου που μας έκανε και περίγελο στο πανελλήνιο, ούτε από αυτά έχουμε σε ικανοποιητικές ποσότητες.

Παράλληλα, οι πολιτικές ευθύνες δεν είναι λίγες για τις ελλείψεις υποδομών και τα συνακόλουθα που ζούμε. Και εννοώ σε ανώτατο επίπεδο οι ευθύνες, όχι πια σε τοπικό. Γιατί, οι κυβερνήσεις είναι αυτές που κάνουν κουμάντο, όχι οι Δήμαρχοι. Τεράστιες και οι ευθύνες σε όσους είχαν το αξίωμα του βουλευτή Ευβοίας ως τώρα. Και τεράστιο το βάρος των νυν. Γιατί, αν δεν καταλάβουν τί έκαναν και τί κάνουν οι συνάδελφοί τους στα Τρίκαλα, τον Βόλο, τη Λάρισα κτλ, προφανώς δεν θα δούμε ποτέ άσπρη μέρα. Τί κάνουν; Απαιτούν, χτυπούν το χέρι στο τραπέζι. Είναι ενωμένοι, μια γροθιά για τον τόπο τους, τον βάζουν ΠΑΝΩ από όλα και δεν τον χωρίζουν σε σφαίρες επιρροής, βοράς, νότος, Φουρτουνάκιδες, Βροντάκιδες…

Ναι, ναι ξέρω, ζούμε σε μια πανέμορφη πόλη… Ναι, ναι, με μεγάλη ιστορία, με πολιτισμό, μοναδική και υπέροχη. Αφού τα έχει όλα αυτά, σταματήστε να συγκρίνετε την πόλη μας με άλλες και ας προσπαθήσουμε να την κάνουμε να είναι σαν αυτές, όχι να απορούμε γιατί δεν είναι σαν αυτές… Και σίγουρα όχι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης… Γιατί, κάθε Χριστούγεννα, Αποκριές και Πάσχα, θα γινόμαστε όλο και χειρότεροι… Καλές γιορτές!