Τι έχει γίνει άραγε; Ποιος έχει ευθύνη για τον δρόμο Στόμιο-Κύμη; ως πότε τα τσουβάλια και το φανάρι θα μας στολίζουν, τον τόπο, είναι η δήλωση ενός απελπισμένου κατοίκου της περιοχής, με την στήριξη και την απόγνωση των υπόλοιπων κατοίκων της, ζητώντας από τον Δήμαρχο Κύμης-Αλιβερίου κο Θωμά, να προβεί σε άμεσες ενέργειες προς αποφυγή ατυχήματος. 

Ο κύριος Θωμάς, ο κύριος Μπουραντάς, μας έχουν να έχουμε κίνδυνο χωρίς να ξέρουμε το αν θα έχουμε νέα κατολίσθηση.
Οι δημοκρατικές συνελεύσεις, η μπάλα, το μπάσκετ, τα πανηγύρια αυτά είναι για τον Δήμαρχο οι πρώτοι παράγοντες.

Εμείς οι κάτοικοι τις περιοχής θέλουμε να βγει τώρα με επιστολή σε όλα τα Μ.Μ.Ε ο Δήμαρχός και να πει τι συμβαίνει; Τι πραγματικά συμβαίνει;

Τα μυστικά σας στις παρέες σας, εδώ είναι ζήτημα ζωής, θέλουμε ή μάλλον απαιτούμε μια επιστολή προς όλους που να εξηγεί τι συμβαίνει, αν δεν γίνει, ο καθένας ας κρίνει.

Κύριε Θωμά οι επενδύσεις και ο τουρισμός, μας νοιάζει καρφάκι, δεν μας καίγεται αν σκοράρει στην Κύμη ο ΠΙΟΥ η αν πήρε μεταγραφή ο ΠΙΟΥ ΠΙΟΥ ΠΑΡΑΠΙΟΥ μια εξήγηση τώρα να περνάμε ή να μην περνάμε, να μαδάμε μαργαρίτες, τι να κάνουμε Δήμαρχε;

Πολιτικός μηχανικός που να μην ξέρει αν θα είναι κλειστός ή όχι ο δρόμος, γιατί εκτός από Δήμαρχός είστε και Πολιτικός Μηχανικός.

Σας ψηφίσαμε αλλά και αυτοί που δεν σας ψήφιζαν ήθελαν λύσεις σε τοπικά-κοινωνικά θέματα, όχι να έχει λάμπες 200αρες αντί 50αρές το παζάρι του Αυλώναριου.

Τα εφέ νομίζω δεν χρειάζονται η ουσία ο αξάδερφος σας ο Αβραμόπουλος ή απλά κοινό έργο και δράση.

Μήπως το ονειρό σας ήταν να γίνετε πρόεδρος μεγάλης ομάδας, πρόεδρος τις FIFA, γιατί και μπάλα μικρός δεν παίζατε ούτε  έχετε παίξει ποτέ, λοιπόν το έργο σας πρέπει να είναι στο να διασφαλίζετε την ασφάλεια των πολιτών όχι την μεταγραφή ‘’ ΠΙΟΥ’’.

Προσπαθήστε να γίνετε χρήσιμός στον Δημότη, προσπαθήστε να αφήσετε ή να κάνετε έργο, όχι έργο Αβραμόπουλου, έργο ουσίας, έργο που ο δημότης θα νιώθει ασφάλεια και όχι ανασφάλεια.
 
Έχουμε άδικο κύριε Δήμαρχε ; αν ναι ζητάμε συγνώμη.
 
Ελένη Νικοδήμου
Με στήριξη κατοίκων τις περιοχής, γράφοντας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους.