Το ελβετικό καντόνι, που είναι θύμα της… επιτυχίας του!
Αν η Ελβετία είναι ο πιο διάσημος φορολογικός παράδεισος του πλανήτη, το καντόνι Ζαγκ θεωρείται ως ο παράδεισος των παραδείσων. Η συγκεκριμένη περιοχή έχει την υψηλότερη συγκέντρωση εκατομμυριούχων στην Ελβετία, σε μία χώρα όπου το 10% του πληθυσμού ανήκει σε αυτή τη κατηγορία, σύμφωνα με την Boston Consulting Group.
Το μεγαλύτερο ποσοστό φόρου εισοδήματος στο Ζαγκ διαμορφώνεται στο 22.9%, ενώ οι εταιρείες φορολογούνται κατά μέσο όρο με 15.4% – αρκετά κάτω από τον ελβετικό μέσο όρο και πολύ χαμηλότερα από τον αντίστοιχο αμερικανικό.
Η οικονομική αναταραχή στις Η.Π.Α και οι σκέψεις για περαιτέρω φορολόγηση κάνουν πολλούς εκατομμυριούχους Αμερικανούς και επιχειρήσεις να στρέφονται προς το Ζαγκ. Τα τελευταία δέκα χρόνια, πολλές πολυεθνικές αποφάσισαν να μεταφέρουν τα κεντρικά γραφεία τους στο καντόνι και έτσι ο αριθμός των επιχειρήσεων από τις 19.000 το 2000 ανέρχεται σήμερα σε 30.000. Ως αποτέλεσμα, οι νέες θέσεις εργασίες στο Ζάγκ αυξήθηκαν κατά 20% σε έξι χρόνια. Σε μία στιγμή, μάλιστα, που η ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνεται στο 9,4%, στο Ζαγκ είναι μόλις 1,9%.
Βέβαια, δεν είναι όλα ιδανικά στο μικρό ελβετικό καντόνι, καθώς δεν υπάρχει χώρος για… περαιτέρω ανάπτυξη ! Το 90% της επικράτειας της περιοχής καλύπτεται από δάσος, αγροτικές εκτάσεις και λίμνες. Η σφιχτή αγορά κατοικίας, με ένα κενό της τάξεως του 0,3%, έχει γίνει η κύρια… “ανησυχία” των πολυεκατομμυριούχων, που θέλουν να μετακομίσουν στο Ζαγκ. ‘Έχω πελάτες που λένε στο Σικάγο ότι θα μπορούσαν να δούν 30 σπίτια’, λέει ο Robert Baldwin, διευθυντής της Packimpex. ‘Τους απαντάω ότι στο Ζαγκ, θα είστε τυχεροί εάν σας δείξω 2 ή 3 σπίτια’, συμπληρώνει. ‘Όσο για τις εταιρείες που ψάχνουν για γραφεία, τους απαντάμε ότι πρέπει να περιμένουν να χτιστούν’, υποστηρίζει.
Επίσης, πολλές επιχειρήσεις, που ψάχνουν για εξειδικευμένο προσωπικό – όπως λογιστές ή δικηγόρους -, πασχίζουν για να προσλάβουν τα κατάλληλα άτομα, γιατί η αγορά εργασίας είναι πολύ περιορισμένη.
Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι λόγοι που κάνουν αρκετούς ντόπιους να υποστηρίζουν ότι ‘το Ζαγκ έχει πέσει θύμα της επιτυχίας του’. Η συγκέντρωση πολλών εκατομμυριούχων έχει αυξήσει κατακόρυφα το κόστος ζωής και έχει οδηγήσει τους μικρομεσαίους στο περιθώριο. ‘Το Ζαγκ έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανισότητας πλούτου στην Ελβετία’, σύμφωνα με τον Ganga Jey Aratnam, μελετητή στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. ‘Και η Ελβετία η ίδια έχει το ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά ανισότητας, πίσω μόνο από τη Ζιμπάμπουε και την Ναμίμπια’, συμπληρώνει.
‘Εάν κερδίζεις 300.000 με 400.000 ελβετικά φράγκα ετησίως, παλεύεις για να τα βγάλεις πέρα στο Ζαγκ’, τονίζει ένας κάτοικος. ‘Το να ζεις στο Ζαγκ σημαίνει ότι πρέπει να κερδίζεις το λιγότερο μισό εκατομμύριο το χρόνο’, συμπληρώνει.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το καντόνι ψάχνει να βρει τη χρυσή τομή, ώστε να μετριάσει τη φρενήρη ανάπτυξη και να βοηθήσει τους κατοίκους της μεσαίας τάξης να αντεπεξέλθουν.
Περιγράφοντας την ανάπτυξη του Ζαγκ ως ‘εκπληκτική’, ο Matthias Michel, επικεφαλής της κυβέρνησης στο μικρό ελβετικό καντόνι, δήλωσε στη Wall Street Journal: ‘Είμαστε τόσο μικρό μέρος για να αντεπεξέλθουμε στην επιτυχία που βιώνουμε’.
πηγή: 24h NewsRoom
