Βιογραφικό Σημείωμα της Δήμητρας Ψυχογυιού:
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Χαλκίδα. Από παιδί μου άρεσε να φτιάχνω πράγματα με τα χέρια μου και να διαβάζω παραμύθια. Έτσι, το 1990 γράφτηκα στη σχολή ΒΑΚΑΛΟ όπου σπούδασα γραφιστική & διακόσμηση. Το 1994 μια βόλτα ανοιξιάτικη με πήγε στην Κρήτη όπου έμεινα 13 χρόνια, ως το 2008, διδάσκοντας ζωγραφική σε μικρούς και σε μεγάλους. Έκανα μαθήματα Αγιογραφίας με τον Γιώργο Κόρδη, μια τέχνη που με επηρέασε πολύ. Από το 2009 ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα! Απέκτησα ένα εικαστικό εργαστήρι για μικρούς και μεγάλους που το ονόμασα «πέτρα-ψαλίδι-χαρτί».( petra-psalidi-xarti.gr)
Ο καθένας από εμάς έχει ένα δικό του τρόπο να μιλάει γι’ αυτά που αγαπάει κι ο δικός μου τρόπος είναι τα παραμύθια. Τα βιβλία που έχω γράψει και εικονογραφήσει είναι:
«Η μυγδαλιά και το φεγγάρι» και «ο κηπουρός του ουρανού». Άλλα βιβλία που έχω εικονογραφήσει είναι:
«Ο εγωιστής Γίγαντας», «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας» «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο» τρία παραμύθια του Oscar Wilde, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ
«Η Βέρα και το δαχτυλίδι» του Βαγγέλη Μπινιάρη,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ
«Πηνελόπη Δέλτα, ζωή σαν παραμύθι» της Νένας Κοκκινάκη, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ
«Χριστούγεννα με τον Andersen» 6 ιστορίες του γνωστού παραμυθά., ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ
«Πάσχα Ελλήνων», διηγήματα ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ
«Πώς γεννήθηκαν τα όνειρα» της Εύης Γεροκώστα ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
«Κάθε νεράιδα και δουλειά» της Λότυ Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Όταν ήμασταν παιδιά επιθυμούσαμε-κι ήταν ανάγκη- να ζούμε κάτω από μια «σίγουρη στέγη». Κάποιοι είχαμε την τύχη να το βρούμε, κάποιοι πάλι όχι. Το σπίτι δεν ήταν για όλους μας ένας ασφαλής, ήσυχος χώρος, όπου μπορούσαμε να νιώσουμε προστατευμένοι. Να νιώσουμε ότι υπάρχουμε και να εκφράζουμε αυτό που είμαστε χωρίς το φόβο της απόρριψης.
Έπειτα μεγαλώσαμε… ο καθένας πήρε το δρόμο του. Άλλος τον εύκολο, άλλος το σίγουρο, άλλος το δύσκολο και πολλές φορές χωρίς γυρισμό…..
Έπειτα από 39 χρόνια περιπλάνησης, ονειρεύομαι να φτιάξω ένα σπίτι από την αρχή, το δικό μου σπίτι, γεμάτο με συναισθήματα και ζωή. Ένα σπίτι που θα μου επιτρέπει να είμαι ο εαυτός μου. Ανοιχτό για να μπαίνει άπλετο το φως και η χαρά, με παράθυρα γεμάτα ελπίδα και πίστη στην αλλαγή.
Με έδαφος γόνιμο να δεχτεί κάθε τι νέο και δημιουργικό. Με δρόμο μπροστά του καθαρό από κάθε ζιζάνιο αμφιβολίας, φόβου και ματαίωσης.
Θα βάλω ένα φράχτη για να ορίζω το χώρο μου, αλλά θα τον χρωματίσω για να μη φοβάται η Αγάπη και να μπαίνει μέσα.
Θα το γεμίσω με 14 παιδιά και θα τους δώσω τα πιο ωραία ονόματα: Καλοσύνη, Θάρρος, Εμπιστοσύνη, Αισιοδοξία, Έρωτας, Ευφορία, Ενθουσιασμός, Αλήθεια, Γενναιοδωρία, Επιτυχία, Συγκίνηση, Ομορφιά, Δημιουργία….ΑΓΑΠΗ!
Να θυμηθώ να χτίσω και μια σοφίτα, ένα κρυφό εσωτερικό δωμάτιο, για να μπορώ να χωρέσω όλη την παιδική μου ηλικία, να φυλάω εκεί τα πολύτιμα και πάνω απ’ όλα ΕΜΕΝΑ!
Ακολουθείστε μας στο Google News
