Ο Κώστας Μανατάκης μιλάει στο eviaportal.gr για το εγχείρημα που ετοιμάζουν με τον Άγγελο Χριστοφίδη να κάνουν πράξη, να διανύσουν 250 μίλια, Εύβοια – Κρήτη, μόνο με τα κανό τους για τη συγκέντρωση χρημάτων για το “Χαμόγελο του Παιδιού” και απαντάει με χιούμορ, αλλά και την αισιοδοξία και εμπειρία ενός κωπηλάτη, που έχει γράψει μίλια μέχρι σήμερα με το κανό του σε εξίσου μακρινά ταξίδια και δύσκολα.
Μανατάκης Κώστας – βιογραφικό σημείωμα
“Γεννημένος στις 17-11-60, στο περιστέρι Αττικής, με καταγωγή πατέρα και μητέρα από Χανιά – Χιλιομουδού Αποκορωνου..
Ζει τα τελευταία 23 χρόνια στο Καστέλλι Κισσάμου Χανίων, και έχει μια κόρη, την Μερόπη 24 χρονών.
Δηλώνει φρεσκοσυνταξιούχος, μιας και εργάστηκε στον ΟΤΕ από τα 15 του και έφυγε με 35ετια”.
Eviaportal.gr: Η εμπειρία σας στο κανό καγιάκ ποια είναι; Έχετε πραγματοποιήσει κατά το παρελθόν μεγάλα ταξίδια με το καγιάκ;
Κ.Μ.: «Η εμπειρία μου… στη θάλασσα ήταν περισσότερο με windsurf και μετά καγιάκ, με το οποίο είχα να ασχοληθώ τα τελευταία 8 χρόνια… Το ‘99 για πρώτη φορά επιχείρησα τον περίπλου της Κρήτης επιτυχώς. Το 2000 της Πελοποννήσου επιτυχώς. Το 2001 της ελεύθερης Κύπρου, και το 2002 κάλυψα μια απόσταση 750μιλίων από Αλεξανδρούπολη σε Σχοινιά Αττικής….»
Eviaportal.gr: Πώς πήρατε την απόφαση για το εγχείρημα Εύβοια – Κρήτη και να συνεργαστείτε γι’αυτό με τον Άγγελο Χριστοφίδη;
Κ.Μ.: «Αφορμή για το νέο ταξίδι στάθηκε η γνωριμία μου με τον Άγγελο που «σκάλιζε» το net και με βρήκε μέσα από κάποιες σελίδες, πoυ είχαν αναφορά στα ταξίδια μου. Χάρηκα γι’ αυτό που σκεφτόταν να κάνει, και αρχικά απλά μιλάγαμε και ανταλλάσσαμε απόψεις και εμπειρίες… Κάποια στιγμή χωρίς να το θέλω είπα, “θα πάμε από”….ωχ! σκέφτηκα, τι είπα?? Γελάσαμε, και αφού είδα τη χαρά του Άγγελου, λέω, άντε, ας αρχίσουμε να το μελετάμε…»
Eviaportal.gr: Ποιες είναι, από την εμπειρία σας, οι δυσκολίες του ταξιδιού και τι ποσοστό επιτυχίας θα δίνατε εσείς;
Κ.Μ.: «Οι δυσκολίες αυτού του ταξιδιού είναι οι εξής….1(μια): Χωρίς να υπερτιμάμε τις δυνάμεις μας βέβαια, διότι ολόκληρο το ταξίδι θα έχει τις δυσκολίες του, είναι αδύνατον μέσα σε τόσα μίλια να πάνε όλα εύκολα… Αλλά έχουμε ένα κομμάτι 48ν.μ που θα διασχίσουμε πέλαγος… θα είμαστε καθηλωμένοι στην καλύτερη περίπτωση σε ένα κάθισμα για 16 ώρες…στη χειρότερη ίσως και 20 ή και παραπάνω… δεν το γνωρίζουμε αυτό τώρα… ίσως μόνο μια δυό μέρες πριν το επιχειρήσουμε, αν τα δελτία δείχνουν τις καλύτερες συνθήκες… Το ποσοστό επιτυχίας θα εξαρτηθεί από πολλά… Πρέπει καταρχήν να λειτουργούμε σαν ένας άνθρωπος, να κάνουμε από δω και στο εξής την προετοιμασία με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να έχουμε τις απαιτούμενες αντοχές, να εφαρμόσουμε τεχνικές που θα μας εξοικονομούν δυνάμεις, καθώς και τεχνικές που θα αντιμετωπίζουμε, κάποιους τραυματισμούς σε καρπούς, ώμους κλπ, να έχουμε έστω κατά 50% σύμμαχο τον καιρό, και να φύγουμε με την καλύτερη ψυχολογική κατάσταση… Αν γίνουν όλα αυτά τότε ένα 70-80% θεωρώ, ότι θα είναι το ποσοστό επιτυχίας… Πέρα από αυτό όμως επειδή υπάρχουν και τα απρόοπτα, σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν το καταφέρουμε, θα θεωρήσουμε επιτυχία αν συγκεντρωθεί κάποιο καλό ποσόν για να στηρίξουμε κάποιο παιδί που έχει ανάγκη…».
