Χιόνισε ξανά μετά από εννιά χρόνια στην πόλη της Χαλκίδας και όπως ήταν φυσικό οι εικόνες που δημιούργησε είναι αν μη τι άλλο μαγικές.
Το έστρωσε λοιπόν και μέσα στην πόλη με μικρούς και μεγάλους να ξεχύνονται στην παραλία της Χαλκίδας αλλά και σε πλατείες προκειμένου να παίξουν χιονοπόλεμο, να φτιάξουν χιονάνθρωπο ή να απολαύσουν ένα ζεστό καφέ με θέα τον παγωμένο Ευβοϊκό.
Κάνοντας μία βόλτα στην παραλία δε μπορείς να μη σταθείς να χαζέψεις τα άσπρα παγκάκια, τα χιονισμένα καράβια και τις βαρκούλες καθώς και τους πολλούς γλάρους που άλλοτε πετάνε κοντά στη θάλασσα ψάχνοντας την τροφή τους και άλλοτε κάθονται στα κάγκελα ρεμβάζοντας τη χιονισμένη Χαλκίδα ή τους φοίνικες που μοιάζουν να έχουν «ξεπηδήσει» από κάποιο ζωγραφικό πίνακα.
Το μάτι σου φυσικά δε μπορεί να μη σταθεί και στο χιονισμένο δάσακι ή το βουνό πάνω από τη γέφυρα του Ευρίπου που δεσπόζουν άσπρα και επιβλητικά προσδίδοντας έναν άλλο αέρα στην πόλη. Ίσως κάτι από Ελβετία θα έλεγα χαριτολογώντας.
Έπειτα αν κάνεις μία βόλτα και στην πλατεία Αγίου Νικολάου θα δεις γονείς και παιδιά να φτιάχνουν χιονάνθρωπους ή να παίζουν χιονοπόλεμο, την εκκλησία του Αγίου Νικολάου να στέκεται και εκείνη εκεί, παγωμένη αλλά τόσο όμορφη καθώς και το χιονισμένο συντριβάνι, το οποίο βρίσκεται εκεί στη μέση της πλατείας με το τρεχούμενο νερό να του προσδίδει μία ιδιαίτερη γοητεία.
Προχωρώντας στις οδούς Αβάντων, Ερμού και Κριεζώτου, μπορεί να μη συναντήσεις την ίδια ποσότητα χιονιού όπως σε πλατείες, ενώ κάποιοι λίγοι περαστικοί και κάποιοι μαγαζάτορες φαίνεται να απολαμβάνουν μαζί με εσένα το χιόνι. Και έπειτα προχωράς πίσω από τα δικαστήρια και κοιτάς το χιονισμένο πάρκο.
Επιστρέφεις στην παραλία, θαυμάζεις ξανά το όμορφο τοπίο και κατευθύνεσαι στην πλατεία Αθανάτων. Όπου και αν γυρίσεις να κοιτάξεις βλέπεις χιόνι, όπου και αν πας αντικρίζεις παρέες να παίζουν χιονοπόλεμο, άλλες να βγάζουν φωτογραφία, ζευγαράκια να περπατάνε αγκαλιά και να απολαμβάνουν τη βόλτα τους και κάποια μικρά παιδιά να ξαπλώνουν στην κυριολεξία στο χιόνι. Δεν είναι άλλωστε και σύνηθες να χιονίζει στην πόλη της Χαλκίδας.
Έπειτα βλέπεις και τα σκυλάκια να απολαμβάνουν και εκείνα το χιόνι. Όμως ίσως δεν αρκεί μόνο αυτό. Ναι χαίρονται αλλά το βράδυ σίγουρα και αυτά κρυώνουν όπως εμείς. Όποτε το να του εξασφαλίσεις όσο και όπως μπορείς ένα προσωρινό ή και μόνιμο –γιατί όχι- σπιτάκι μόνο ευγνωμοσύνη θα λάβεις. Ευγνωμοσύνη και αγάπη. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους άστεγους αλλά και για όποιον άλλο έχει την ανάγκη μας αυτές τις παγωμένες ημέρες. Γιατί δε λέω, ωραίο το χιόνι, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε να είμαστε και άνθρωποι.
Συνεχίζοντας τη βόλτα μας, σίγουρα υπάρχουν και άλλα πολύ όμορφα χιονισμένα μέρη σε διάφορες συνοικίες της Χαλκίδας. Ένα search στο Facebook να κάνεις μπορείς να δεις πληθώρα χιονισμένων τοπίων.
Βλέπεις, το χιόνι έχει τη δυνατότητα όταν δε δημιουργεί προβλήματα, να δημιουργεί πολύ όμορφες εικόνες. Θες να φταίει το άσπρο χρώμα του που συμβολίζει την καθαρότητα της ψυχής, την υπέρτατη πίστη, την ελπίδα, τη διαφάνεια; Θες να φταίει εκείνο το χρώμα που εκφράζει ειλικρίνεια, αθωότητα και λάμψη και μας χαρίζει διαύγεια ενώ μας βοηθάει να απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκέψεις; Δε ξέρω.. Αυτό που ξέρω είναι ότι ας το απολαύσουμε όσο κρατήσει.
Και επειδή τίποτα δεν είναι ιδανικό απολαύστε το αλλά με μέτρο και μεγάλη προσοχή, τόσο σε δρόμους όσο και στα πεζοδρόμια..
Ακολουθείστε μας στο Google News