Ο Δημήτρης Βαρελάς στο Eviaportal.gr

Ο υποψήφιος βουλευτής Εύβοιας με το Ποτάμι Δημήτρης Βαρελάς, απαντά στα ερωτήματα που του έθεσε το Eviaportal.gr ενόψει των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.

Τελικά το μνημόνιο έφερε την κρίση ή η κρίση το μνημόνιο;

Μπορούμε να πούμε μια ιστορία με βάση αυτή την ερώτηση. Κάποια στιγμή στην Ελλάδα έφτασε η κρίση και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι κάποια πράγματα δεν τα κάναμε καλά, δανειζόμενοι περισσότερα από όσα έπρεπε και παράλληλα λιγότερα από όσα έπρεπε. Διαπιστώσαμε ότι δεν μπορούσαμε να είχαμε περαιτέρω πρόσβαση στις αγορές και αναγκαστήκαμε να συνάψουμε μία δανειακή σύμβαση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το λεγόμενο μνημόνιο. Όταν συνήφθη αυτή η σύμβαση υποχρεωθήκαμε στην έκδοση σχετικών ομολογιών. Αυτοί οι εφαρμοστικοί νόμοι όμως στόχευσαν τους εύκολους στόχους στην Ελλάδα. Στόχευσαν τους συνταξιούχους και μισθωτούς. Κόπηκαν συντάξεις και μισθοί ενώ παράλληλα δεν έγιναν κάποιες διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στην οικονομία μας για να μπορέσουμε να γίνουμε πιο παραγωγικοί.

Ο συνδυασμός της κρίσης και των λάθος πολιτικών για να είμαστε συνεπείς στις υποχρέωσεις μας που απέρρεαν από το μνημόνιο οδήγησαν σε ένα φαύλο κύκλο που είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα, με συνέπεια να ανακυκλώνεται η κρίση σε βάθος χρόνου με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να βγούμε από αυτή. Δε νομίζω ότι υπάρχει σαφής απάντηση στο ερώτημα σας, η κρίση προηγήθηκε, αλλά οι λάθος πολιτικές που ακολουθήσαμε μέσω του μνημονίου την πολλαπλασίασαν.

Τι δεν κάναμε σωστά και έχουμε φτάσει μετά από 5 χρόνια να συζητάμε ακόμα την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;

Αυτό που δεν κάναμε σωστά ήταν να επιδιώξουμε τους σωστούς στόχους. Η ελληνική οικονομία είχε ορισμένα εγγενή προβλήματα. Αυτές τις αδυναμίες της οικονομίας δεν τις διορθώσαμε με το σωστό τρόπο. Αντ αυτού προσπαθήσαμε να διορθώσουμε νούμερα με “λογιστικό” τρόπο δηλαδή να επιδιώξουμε στόχους νομισματικής πολιτικής μείωσης ελλείμματος κτλ. χωρίς να επιδιώξουμε στόχους διαρθρωτικών αλλαγών και ταυτόχρονα χωρίς να κάνουμε μία προσπάθεια έστω στο πολύ μικρό βαθμό που θα μπορούσαμε και με το βάθος του χρόνου να έχουμε ανάπτυξη σε συγκεκριμένους τομείς με τρόπο ωφέλιμο μακροχρόνια για την οικονομία μας.

Γιατί η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Κύπρος βγήκαν ή δείχνουν να βγαίνουν από την κρίση και εμείς δεν το έχουμε καταφέρει; Υπάρχει κάποιο παράδειγμα να ακολουθήσουμε;

Και οι τρεις χώρες αυτές όπως και η Ελλάδα μπήκαν σε μια ιδιαίτερη κρίση κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας. Οι παθογένειες όμως της ελληνικής οικονομίας ήταν πολύ πιο έντονες στην Ελλάδα συνεπώς δεν υπάρχουν άμεσες αναλογίες για καλά παραδείγματα που θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε. Υπάρχει όμως ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να ακολουθήσει το πολιτικό σύστημα και αυτό το προτείνει και το Ποτάμι. Και οι τρεις αυτές χώρες προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την κρίση με εσωτερική ομόνοια, συνοχή και ομοψυχία. Εδώ στην Ελλάδα αυτό που έχουμε διαπιστώσει είναι ότι μέσα στην περίοδο της κρίσης έχουμε αλλάξει μέχρι στιγμής 3 κυβερνήσεις και τώρα πάμε για την τέταρτη και ταυτόχρονα δεν έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίσουμε ένα θέμα με εθνικές πολιτικές. Και τι εννοώ με αυτό; Δεν καταφέραμε ποτέ να κάνουμε μια ομάδα εσωτερικής διαπραγμάτευσης και να πάμε να διεκδικήσουμε συγκεκριμένα πράγματα από τους Ευρωπαίους. Δεν καταφέραμε να κάνουμε μια ομάδα σε εθνικό επίπεδο να καταλήξουμε ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο της χώρας για τα επόμενα πενήντα χρόνια και πως   θα μπορέσουμε να το επιδιώξουμε. Αντίθετα όποιος αναλαμβάνει την εξουσία με ποσοστά του 35-37% που θεωρούνται κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες αλλά εθνικά δεν είναι πλειοψηφίες προσπαθεί με όποιο τρόπο αυτός θεωρεί καλύτερο και χωρίς να συζητάει με κάποιον άλλο να επιδιώξει πράγματα.

Αναφέρετε τις τρεις πιο σημαντικές παρεμβάσεις που πιστεύετε ότι θα πρέπει να γίνουν για να αλλάξει σελίδα η Εύβοια.

Αυτό το οποίο πρέπει να γίνει για να μπορέσει η Εύβοια οριστικά να αλλάξει σελίδα είναι η επιδίωξη των οριστικών θεμάτων των υποδομών της. Η Εύβοια έχει πάρα πολλές δυνατότητες σαν νησί αλλά οι δυνατότητες αυτές δεν μπορούν να μετουσιωθούν σε πράξη γιατί δεν έχουμε τις κατάλληλες υποδομές. Και όταν μιλάμε για υποδομές θα μιλήσουμε συγκεκριμένα για δρόμους. Η πιο ουσιαστική παρέμβαση που πρέπει να επιδιώξουμε να γίνει είναι η ένταξη του βόρειου και του κεντρικού άξονα της Εύβοιας στα διευρωπαϊκά δίκτυα μεταφορών.

Το δεύτερο πράγμα που μπορεί να γίνει για την Εύβοια για να επιλυθούν μακροχρόνια και βραχυπρόθεσμα τα θέματα της, της απασχόλησης και του οικονομικού μαρασμού είναι το ζήτημα της προώθησης των τουριστικών θεμάτων της Εύβοιας. Η Εύβοια θα μπορούσε να είχε πολλά διαφορετικά είδη τουρισμού. Θα μπορούσε να είχε ειδικές μορφές τουρισμού όπως ο θρησκευτικός τουρισμός στον Αι-Γιάννη το Ρώσο. Όπως ο τουρισμός της λουτροθεραπείας στα Λουτρά της Αιδηψού. Θα μπορούσε να έχει πάρα πολύ δεύτερη κατοικία. Θα μπορούσε να έχει πάρα πολλούς τουρίστες οι οποίοι έρχονται να κάνουν απλά τις διακοπές τους. Θα μπορούσαν να γίνουν επενδύσεις τύπου συνεδριακών κέντρων για να έρχεται κόσμος και από το εξωτερικό όπως συνέδρια που γίνονται διεθνώς για ένα τριήμερο ή ένα τετραήμερο. Ο τουρισμός είναι το μεγάλο χαρτί της Εύβοιας, το οποίο δεν το έχουμε παίξει και στο οποίο θα πρέπει να επενδύσουμε με διάφορους τρόπους μακροπρόθεσμα για να διασφαλίσουμε την ανάπτυξη της.

Το τρίτο ζήτημα είναι η πρωτογενής παραγωγή. Η Εύβοια έχει γεωργία, κτηνοτροφία και έχει και πρωτογενή παραγωγή φυσικών πόρων. Και στις τρεις αυτές κατηγορίες οικονομικής ανάπτυξης πρέπει να επενδύσουμε ή να τις διευκολύνουμε με τοπικά προϊόντα, με προστασία του ονόματος προέλευσης των τοπικών προϊόντων και με προώθηση τους στις διεθνείς αγορές.

Και το τελευταίο είναι η ενέργεια. Η Εύβοια είναι ένα νησί που παράγει ενέργεια. Και θέλω να βάλω ένα θέμα εδώ. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτή τη στιγμή γίνονται τεράστιες επενδύσεις από τη ΔΕΗ για να κατασκευαστούν εργοστάσια παραγωγής ενέργειας με βάση το φυσικό αέριο. Το φυσικό αέριο είναι ένα είδος που εισάγουμε  και έρχεται σε αντίθεση με τον ήλιο και τον αέρα που είναι πλούσια στην Εύβοια. Νομίζω ότι η επένδυση σε εναλλακτικές μορφές παραγωγής ενέργειας όπως είναι οι ανεμογεννήτριες και τα ηλιακά συστήματα θα ήταν καλύτερη.

Τι χρειάζεται η Ελλάδα την 26η Ιανουαρίου ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών;

Η Ελλάδα από την 26η Ιανουαρίου έως και την 28η Φεβρουαρίου θα πρέπει να αντιμετωπίσει τρία πολύ μεγάλα θέματα. Το ένα είναι η εκλογή του Προέδρου. Αυτή τη στιγμή η χώρα είναι ακέφαλη. Και μπορεί στο πολιτειακό μας σύστημα ο Πρόεδρος να έχει ένα θεσμικό ρόλο, είναι όμως ένα ζήτημα που πρέπει να ολοκληρωθεί.

Το δεύτερο είναι η ύπαρξη κυβέρνησης. Εμείς έχουμε πει ως Ποτάμι ότι θα συζητήσουμε με όλους και θα προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να έχουμε κυβέρνησης και δεν εννοούμε κυβέρνηση μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αλλά της ευρύτερης δυνατής πλειοψηφίας από πλευράς αποτελέσματος στις εθνικές εκλογές ή δυνατόν το άθροισμα των κομμάτων που μετέχουν να υπερβαίνει το 50% και θα το επιδιώξουμε αυτό σθεναρά χωρίς να προδώσουμε τις αρχές μας. Ξεκάθαρα είμαστε υπερ του σχηματισμού κυβέρνησης, υπερ των συνεργασιών υπό προϋποθέσεις οι οποίες θα τεθούν ανάλογα βέβαια με το ποιον μιλάμε μετά τις εκλογές. Σε καμία περίπτωση δεν θα γίνουμε δεκανίκι και σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούμε να τσαλαπατήσουμε τις αξίες και τους στόχους που θα θέσουμε σε όποιο κυβερνητικό σχήμα σχηματιστούμε για να αντιμετωπιστούν διαφορετικού είδους συμφέροντα.

Το τρίτο θέμα που πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου είναι αυτό που ξέρει όλος ο κόσμος. Είναι η επαναδιαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους δανειστές  μας και το διεθνές νομισματικό ταμείο και η έξοδος της χώρας από το μνημόνιο. Και αυτό είναι ένα ζήτημα εθνικής σημασίας και δεν θεωρούμε ότι μπορεί να γίνει μόνο από ένα κόμμα αλλά από μία ομάδα στην οποία θα συμμετέχουν άτομα από όλα τα κόμματα. Πρέπει να ολοκληρωθεί αυτή η διαπραγμάτευση με ταχύτητα για να μην έχουμε περαιτέρω καθυστερήσεις στην οικονομική δραστηριότητα που θα φέρει τη χώρα πίσω, στην ίδια κατάσταση που ήταν πριν ένα με ενάμιση χρόνο.