Επιστολή απέστειλε ένας κάτοικος του Μονοδρίου, με την οποία καταγγέλει τις παρανομίες που υπάρχουν στον επαρχιακό δρόμο Ορίου-Οξυλίθου, όπου ο ιδιοκτήτης παρακείμενου οικοπέδου έφραξε τον δρόμο καταλαμβάνοντας όλο το τσιμεντένιο οδόστρωμα.
Στο επαρχιακό δρόμο Οριό -Οξύλιθος, σε διασταύρωσή του με παράδρομο που οδηγεί σε μάντρα οικοδομών, ο ιδιοκτήτης του παρακείμενου οικοπέδου έφραξε τον δρόμο καταλαμβάνοντας το τσιμεντοστρωμένο οδόστρωμα. Τα όρια της περίφραξης τα υπέδειξε ο ίδιος ο Δήμαρχος εξυπηρετώντας έτσι πολιτικούς του φίλους. Στις διαμαρτυρίες του Προέδρου του Οξυλίθου ο Δήμαρχος αντέδρασε με τα γνωστά του «γλυκόλογα».
Καλά δεν υπάρχει τσίπα; Είναι δυνατόν να κλείνει ο δρόμος και μάλιστα πάνω σε διασταύρωση αφαιρώντας και την ομαλή έξοδο προς τον επαρχιακό δρόμο; όταν μάλιστα η κίνηση προς την παρακείμενη επιχείρηση είναι συνεχής. Για τα τυχόν ατυχήματα ποιος θα πληρώσει πάλι; Ο τοπικός άρχοντας αντί να επιβάλει και να υπερασπίζεται την νομιμότητα ενθαρρύνει την παρανομία;
«Ένας Μονοδριάτης» αναρωτιεται:
- Με ποια μελέτη εκτελείται στο Μονόδρι αυτό το έργο και εάν υπάρχει μελέτη μέχρι που θα πάει ο δρόμος; Θα γίνει ολόκληρος; Το έχουν δεχτεί οι ιδιοκτήτες;
- Με ποια άδεια κλείνει το ρέμα ή καλύτερα διευθετείται. Προβλέπεται αυτό από την μελέτη;
- Πότε και με ποιες διαδικασίες έγινε η ανάθεση του έργου;
- Ο πρόεδρος του χωριού μας δεν τολμάει να ρωτήσει τον Δήμαρχο γιατί τρέμει μήπως τον χαρακτηρίσει και αυτόν «χαφιέ».
Γι αυτό ρωτάω εγώ, «Ένας Μονοδριάτης».
Η Δικτατορική λύση, λύσεις που δίνει η Δημοτική αρχή θυμίζει ξέφραγο αμπέλι, θυμίζει έναν Δήμο υπό κατοχή , την Παρασκευή στο Μονόδρι , για έναν στενό δρόμο μαζεύτηκαν, ο αντιδήμαρχος Βλάχος, η δημοτική σύμβουλος , όχι η τεχνική υπηρεσία του δήμου, ρατσιστικές-αυθαίρετες- παλαιών εποχών αντιμετώπιση γεγονότων αναδείξτε τα δύο θέματα για το καλό του τόπου του δήμου της πατρίδας μας.