Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δελφών στις 11-11-2011 και μετά από σχετικό αίτημα με συλλογή υπογραφών από πολίτες του Δήμου, συζητήθηκε το θέμα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρίας S&B για την συνέχιση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων δυτικά της Ιτέας (Λαρνάκι – Κεφαλή – Καμιώτισσα).

Η Λαϊκή Συσπείρωση Στ.Ελλάδας αναφέρει σε ανακοίνωσή της σχετικά με το θέμα:

Δόθηκε η δυνατότητα στους Φορείς που αντιδρούν, να παρουσιάσουν στοιχεία που στηρίζουν τις θέσεις τους περί σειράς παραβιάσεων της Ελληνικής νομοθεσίας και σχετικά με τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον στην υγεία των πολιτών και στην οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής των Δελφών από την ύπαρξη και λειτουργία των εγκαταστάσεων αυτών.

Οι εκπρόσωποι της ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ που παραβρέθηκαν σε αυτή την διαδικασία έθεσαν τις απόψεις μας, που σήμερα επαναλαμβάνουμε κωδικοποιημένα, προκειμένου να ζητήσουμε ειδική συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο ή έστω στην ειδική επιτροπή Περιβάλλοντος.

– Θεωρούμε πως στην συγκεκριμένη διαδικασία συγκαλύφθηκε πως ο ορυκτός πλούτος της Χώρας μας είναι λαϊκή περιουσία και πως, σύμφωνα με το εκμεταλλευτικό σύστημα που διαχειρίζονται το ΠΑΣΟΚ, η Ν.Δ και συνοδοιπόροι τους, είναι αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης της ολιγαρχίας του πλούτου και των μονοπωλίων.

– Λέμε ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει χωροθέτηση των χρήσεων της γης, για να δρουν ανεξέλεγκτοι οι κεφαλαιοκράτες. Κάνουν νόμο, εγκύκλιο ή κανονιστική διάταξη ότι τους συμφέρει, αφού έχουν την εξουσία με το μέρος τους.

Δεν φάνηκε όσο πρέπει πως καπιταλισμός και οικολογική προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να συνυπάρξουν. Η δίψα τους για περισσότερα κέρδη τους οδηγούν σε ανεξέλεγκτη δράση, που συγκαλύπτουν εξαγοράζοντας ποικιλότροπα την εκάστοτε εξουσία και τους μηχανισμούς της.

– Κατά την γνώμη μας κύριο ζήτημα είναι το ποιος έχει την ιδιοκτησία των μεταλλείων. Ο κοινωνικός χαρακτήρας της ιδιοκτησίας των μεταλλείων.

– Σε μια τέτοια λογική, εφόσον ανήκουν στο λαό και να λειτουργούν μόνο για δική του ωφέλεια, με κεντρικό σχεδιασμό και στα πλαίσια ενός ενιαίου φορέα αξιοποίησης, θα μπορούσαν να συνδυάζουν την φιλολαϊκή ανάπτυξη με την οικολογική προστασία του περιβάλλοντος.

– Η απομόνωση της οικολογικής διάστασης σε κάθε περίπτωση αφαιρεί ή υποβαθμίζει την ουσία του ζητήματος. Μπορεί να διευκολύνει τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκουν οι επιτήδειοι του συστήματος.

Η σοβαρότητα του ζητήματος και σημαντικές προεκτάσεις που έχει μας υποχρεώνουν να φέρουμε το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο και φυσικά να επιδιώξουμε να απασχολήσει τους εργαζόμενους.

Ακολουθείστε μας στο Google News