Η Ευτυχία Φίλιππα, Ιδρυτικό μέλος της Πολιτείας Ευρίπου και Μέλος της επιτροπής για την διάσωση και ανάδειξη της Αρχαίας Αυλίδας εκφράζει τη δική της άποηή για το λιμάνι της Χαλκίδας, ενώ εκφράζει τη διαφωνία της στην άποψη του Στάθη Κουρνιώτη για νέο λιμάνι στην πόλη μας.
Η ανακοίνωση της Ευτυχίας Φίλιππα έχει ως εξής:
Πραγματικά δεν έχω πεισθεί γιατί πρέπει να μετακινηθεί το λιμάνι της Χαλκίδας από την σημερινή του θέση. Σε συζητήσεις με φίλους και εργαζόμενους στο χώρο του λιμανιού της Χαλκίδας, διαπίστωσα ότι έχουμε την ίδια απορία: Γιατί η Χαλκίδα χρειάζεται ένα λιμάνι μεγάλο και σύγχρονο; Πώς τόσα χρόνια το λιμάνι ήταν επαρκές για τις ανάγκες της περιοχής και τώρα ενώ βρισκόμαστε σε εποχή οικονομικής ύφεσης το λιμάνι έφτασε σε οριακό επίπεδο; Γιατί ως πόλη χρειαζόμαστε ένα λιμάνι μεγάλο και σύγχρονο; Ποια οικονομικά συμφέροντα θα εξυπηρετήσει;
Πώς συνδέεται η κατασκευή του νέου δρόμου Σχηματαρίου – Χαλκίδας και του σιδηρόδρομου με το νέο λιμάνι;
Είχα την εντύπωση σαν καλοπροαίρετος πολίτης ότι η κατασκευή του νέου δρόμου ήταν για την εξυπηρέτησή μου όπως και χιλιάδων συμπολιτών μου και όχι για την διευκόλυνση των οικονομικών συμφερόντων της βιομηχανικής ζώνης Οινοφύτων – Σχηματαρίου. Όλο το παζλ: νέο λιμάνι, σιδηρόδρομος, νέα οδός, ευρύτερη περιοχή Χαλκίδας ολοκληρώνεται με μία ακόμα λέξη: Αυλίδα. Η απάντησή μου σε αυτό το παζλ θα δοθεί μέσα από την ανακοίνωση της «Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών» : « φτάνει πια με την καταστροφή σημαντικών αρχαιολογικών χώρων, λίκνων του Ελληνικού Έθνους. Η προϊστορική Χαλκίδα στη Μάνικα κατεστράφη από την επιδίωξη ορισμένων να κτίζουν σπίτια πάνω στις αρχαιότητες. Η κλασσική και ελληνιστική Χαλκίδα κατεστράφη από τα οικοδομήματα του ΚΤΕΛ Ευβοίας… με αυτό τον τρόπο καταστρέφουμε τις σταθερές αναφορές της Ιστορίας μας. Θα θεωρήσουμε την μεταφορά του Εμπορικού Λιμανιού της Χαλκίδας στην περιοχή της Αυλίδας, εγκληματική πράξη για τις επερχόμενες γενιές των Ευβοέων. Αρκετά έχουν αποκοπεί από το παρελθόν τους.»
Όταν λοιπόν έχουμε επιτρέψει τα ανωτέρω εγκλήματα, όταν δημιουργήσαμε παράνομα βιομηχανική περιοχή στον ιστορικό τόπο της Αυλίδας, όταν επιτρέψαμε την καταστροφή των αρχαιοτήτων από το Τσιμεντάδικο, τα Ναυπηγεία και τις χημικές βιομηχανίες, σε έναν αρχαιολογικό χώρο παγκοσμίως γνωστό, η ανησυχία μας για τα σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία στην περιοχή Κάστρο μου μοιάζει με κροκοδείλια δάκρυα.
Ο Ευβοϊκός Κόλπος, Βόρειος και Νότιος αλλά και ο υδροφόρος ορίζοντας της Βοιωτίας και της Κεντρικής Εύβοιας έχει υποστεί τέτοια περιβαλλοντική επιβάρυνση, ώστε ούτε τα νερά είναι κατάλληλα για πόση και για κολύμπι, ούτε τα τρόφιμα και τα αλιεύματα είναι κατάλληλα για βρώση, κι ας κάνουμε ότι δεν το ξέρουμε. Ως εκ τούτου η πιο νοήμων σκέψη θα ήταν για ενέργειες προς βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών του οικοσυστήματος κάτι που δεν μπορεί να γίνει με την εγκατάσταση επιπλέον βιομηχανιών στην περιοχή. Αντιθέτως νομίζω ότι ήρθε η ώρα που το τσιμεντάδικο ολοκλήρωσε την καταστροφή του και την δραστηριότητα του, και πρέπει να κλείσει. Σαν σταθμός μετακομιδής τσιμέντου από χώρες του εξωτερικού δεν προσφέρει στην τοπική οικονομία. Ας μας προβληματίσουν οι φήμες για μελλοντική καύση RDF στους κλιβάνους του.
Το τερατούργημα στην είσοδο της Χαλκίδας πρέπει να εξαφανιστεί και οι υπόλοιπες βιομηχανίες σε βάθος χρόνου πρέπει να απομακρυνθούν από την Αρχαία Αυλίδα και ποτέ στο μέλλον να μην ξαναλειτουργήσει σαν βιομηχανική περιοχή η Αρχαία Αυλίδα.
Δε προσδοκώ σε τουρισμό «υψηλού επιπέδου», προσδοκώ στην ενοποίηση του αρχαιολογικού χώρου της Αυλίδας, από τον Ναό της Αρτέμιδος, την υπόγεια κρήνη, την προϊστορική ακρόπολη του Βεσαλά, τον Μικρό και Μεγάλο Λιμένα του Βαθέος, ως την κοιλάδα της Σχοινέζας, τα ερείπια της αρχαίας Μικαλλησούς, το Ναό της Μικαλλησίας Δήμητρας, τα ταμπούρια του Κριεζώτη, τον αρχαίο δρόμο τοίχο, την αρχαία ακρόπολη στην κορυφή του Μεγάλου Βουνού. Προσδοκώ τουρισμό, επισκέπτες πρώτα Έλληνες ( και ξένους ύστερα ), περιπατητές – προσκυνητές του χώρου όπου διαδραματίστηκε η Ιστορία τους εδώ και 4.000 χρόνια και μια – δύο τριήρεις να πλέουν στα καθαρά, γαλανά νερά της Παραλίας της Αρχαίας Αυλίδας.
Προσδοκώ μια ζωντανή θάλασσα η οποία σύμφωνα με την γνώμη των ιχθυολόγων αν αφαιθεί ήσυχη, χωρίς ρύπανση μπορεί να αποτελέσει τόπο αναπαραγωγής αριθμού ψαριών, ικανών να τροφοδοτήσουν όλο το Αιγαίο.
Τα μεγάλα λιμάνια σε όλα τα μέρη της γης προκαλούν γύρω τους βρώμα, ρύπανση, περιβαλλοντική υποβάθμιση, κοινωνική υποβάθμιση. είναι αστειότητες να λέμε ότι η κατασκευή ενός μεγάλου λιμένα είναι οικολογική κίνηση και ότι θα επιφέρει κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη.
Τέλος, θέλω να αναφέρθω στην πιπίλα την οποία τα οικονομικά συμφέροντα ονομάζουν ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας για να γλυκάνουν την αγωνιά και την ανασφάλεια των εργαζομένων, αυτών που αποτελούν το αναλώσιμο υλικό τους.
Θέσεις εργασίας και ανάπτυξη ονομάσανε το 36% των θανάτων από καρκίνο στα Οινόφυτα, ανάπτυξη ονομάσανε την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα της Βοιωτίας και την καταστροφή της αγροτικής παραγωγής της. Θέσεις εργασίας και ανάπτυξη ονομάσανε τη δραστηριότητα της ΛΑΡΚΟ, το σεληνιακό τοπίο που αφήνει πίσω της, το άγονο έδαφος όπου είναι ακατάλληλο για καλλιέργεια για πάντα, την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα την Κεντρικής Εύβοιας με μόλυνση από της κτηνοτροφικές μονάδες και ρύπανση με χημικά και εξασθενές χρώμιο, και τον άγνωστο αριθμό καρκινοπαθών.
Ανάπτυξη ονομάσανε τους θανάτους των εργαζομένων στο ΕΛΛΕΝΙΤ και τους πνευνονοπαθείς στο τσιμεντάδικο και τους θανάτους από καρκίνο στην Νοεχημική.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ – ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Δεν έχω εμπιστοσύνη στους παράγοντες. Η τεχνολογία μπορεί. Όμως η πράξη, μας έμαθε να μην εμπιστευόμαστε αυτούς που την κατέχουν.
Για μένα πλούτος δεν είναι οι υπηρεσίες logistics, οι ναυτιλιακές και οι βιομηχανίες. Πλούτος είναι η εργασία που εξασφαλίζει την υγεία και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων. Πλούτος είναι η διατήρηση των οικοσυστημάτων και η παράδοση τους στις επόμενες γενιές για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν. Πλούτος είναι ο σεβασμός στην ιστορία μου και στην παράδοση μου.
Το κείμενο «Γιατί θέλω ένα νέο λιμάνι στη Χαλκίδα» δεν εκφράζει με κανένα τρόπο τις θέσεις της Πολιτείας Ευρίπου. Εκφράζει μόνο την προσωπική άποψη του Κου Στάθη Κουρνιώτη.
